Een gezond iemand is een zieke die het zelf nog niet weet.
Dat was de spreuk van de Knock, het hoofdpersonage van een toneelstuk van Jules Romains (1923) “Knock of de triomf van de geneeskunde”
“Le malade imaginaire” of de ingebeelde ziekte is al langer gekend, maar de geneeskunde gaat nog verder, in plaats van zo iemand gerust te stellen of er een klucht van maken zoals die dokter, in de vorige eeuw, die geroepen werd door de baron en een medicijn voorschreef en aan de bediende zei “Haast u om dat medicijn te halen!” “Is het zo erg dokter?” “Nee, antwoordde de dokter, dat hij zich haast, want anders ben je genezen vooraleer je het medicijn genomen hebt”.
Waaruit bestaat de farce van Jules Romains uit 1923? Wanneer dr. Knock de praktijk van zijn eerbiedwaardige voorganger overneemt, blaakt iedereen er van gezondheid. Maar daar komt snel verandering in als de nieuwe dokter elke maandag gratis consult houdt en iedereen een ziekte aanpraat. Om zijn succes te verzekeren, vraagt hij de schoolmeester de bevolking goed uit te leggen hoe gevaarlijk bacteriën en virussen wel zijn.
Knock praat zijn klanten langdurige behandelingen aan en zoekt uit wie gefortuneerd genoeg is om een dure remedie te betalen.
Binnen de kortste keren wordt het gemeentehuis omgebouwd tot een kliniek en de patiënten stromen toe van heinde en verre.
Een zekere Edward Bernays (auteur van ‘Propaganda’ en neef van Sigmund Freud) werkte als verkoper van Mozart-piano’s en toen hij dat toneelstuk zag vatte hij het idee op journalisten uit te nodigen om een stuk te schrijven over een nieuwe trend die hij had waargenomen: steeds meer verfijnde mensen beschikten thuis over een voorbehouden ruimte: waarin muziek kan worden gespeeld. Eens iemand over zo’n muziekkamer beschikte zou de vraag naar een piano vanzelf komen.
Of zoals Bernays schreef HET ZAL HEN OVERKOMEN ALSOF HET IDEE OM EEN PIANO TE KOPEN AAN HUN EIGEN BREIN IS ONTSPROTEN.
Net zoals Bernays piano’s verkocht door te wijzen op de nood aan een muziekkamer, verkopen farmabedrijven geneesmiddelen door de ziektes te promoten voor dewelke ze producten hebben. Het buzzwoord daarbij is “DISEASE BRANDING”. Wie zo’n ziekte in de markt wilt zetten, moet de publieke opinie gunstig beïnvloeden opdat het product gemakkelijker zal worden geaccepteerd door potentiële patiënten.
Eens zo’n ziekte een bepaalde graad van acceptatie bereikt, is er geen nood meer om mensen te overtuigen dat een geneesmiddel om de ziekte te behandelen nodig is
“HET ZAL HEN OVERKOMEN ALSOF HET IDEE OM ZO’N GENEESMIDDEL TE KOPEN AAN HUN EIGEN BREIN IS ONTSPROTEN.”
Waarom denk je dat de pollenconcentratie dagelijks in het nieuws verschijnt?
Waarom denk je dat het RSV virus breed uitgesmeerd wordt in het nieuws?
Waarom denk je dat er zoveel aandacht besteed wordt aan het griepvirus?
Waarom denk je dat er zoveel aandacht besteed wordt een het baarmoederhalsvaccin?
HET ZAL HEN OVERKOMEN ALSOF HET IDEE OM ZO’N VACCIN TE KOPEN AAN HUN EIGEN BREIN IS ONTSPROTEN.